Z Rygi do Dyneburga (Daugavpils) kursują cztery pary pociągów w ciągu doby. Wszystkie z nich są przyspieszone. Połączenia obsługiwane są głównie spalinowymi zespołami trakcyjnymi DR1AC. Podróż między miastami trwa ponad 3 godziny.
Dyneburg (Daugavpils)
Miasto położone jest w południowo-wschodniej części Łotwy, w Latgalii, nad rzeką Dźwiną (Daugava). Znajduje się tutaj duży węzeł kolejowy łączący dawną Kolej Warszawsko – Petersburską z linią Ryga – Daugavpils – Indra – Nowopołock. Jest to dobre miejsce do fotografowania dla miłośników kolei, choć ruch pociągów w ostatnich latach z różnych powodów zdecydowanie zmalał.
Dyneburg liczy prawie 95 tysięcy mieszkańców z czego 53,96% stanowią Rosjanie. Łotysze to ok. 17% populacji. Trzecią co do liczebności nacją są Polacy. Według spisu powszechnego z roku 2006 stanowią oni około 14,9% mieszkańców miasta. Dyneburg uważany jest za główny ośrodek Polaków na Łotwie.
Główna atrakcją miasta jest niewątpliwie Twierdza Dyneburg (Daugavpils cietoksnis), zbudowana przez Rosjan w XIX wieku, na miejscu wcześniejszych polskich fortyfikacji z XVII wieku. Inne ciekawe zabytki to m.in.:
- Ratusz z XIX w. (Daugavpils pilsētas pašvaldība),- klasycystyczny kościół św. Piotra w okowach z XIX wieku (Daugavpils Svētā Pētera baznīca),
- kościół Najświętszej Marii Panny w dzielnicy Grīva z początku XX wieku (Grivas Sv. Jaunavas Marijas Romas katolu draudze),
- neogotycka katedra Marcina Lutra z XIX wieku (Daugavpils Mārtiņa Lutera evaņģēliski luteriskā baznīca),
- sobór Świętych Borysa i Gleba z początku XX wieku (Daugavpils Borisa un Gļeba pareizticīgo katedrāle),
- wzniesiony na początku XX wieku w stylu eklektycznym kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny (Daugavpils Jaunavas Marijas baznīca),
- synagoga z roku 1850 (Daugavpils sinagoga).
Niedaleko dworca kolejowego, przy ulicy Smilšu (Smilšu iela) znajduje się Park Wolności (Brīvības parks) na terenie którego stoi monument poświęcony Polskim Żołnierzom poległym w wojnie w latach 1919 – 1920.
W Dyneburgu spędziłem tylko kilkanaście godzin włączając nocleg i w zasadzie nie miałem okazji aby dokładniej poznać miasto. Odwiedziłem jedynie dworzec kolejowy, główny deptak i supermarket. Planuję przyjechać tutaj jeszcze raz być może w niedalekiej przyszłości i zatrzymać się na trochę dłużej. Wtedy też na pewno zrobię obszerniejszą relację na jego temat.
Dyneburg – Wilno – Kowno
Podróż koleją z Dyneburga do Wilna możliwa jest tylko w soboty i niedziele. Pomiędzy miastami kursują wtedy dwie pary pociągów obsługiwane zmodernizowanymi jednostkami spalinowymi DR1AM Kolei Litewskich. Zdecydowałem się na połączenie poranne aby do stolicy Litwy dojechać jeszcze przed południem. Po wyjeździe ze stacji Daugavpils pociąg przejeżdża most na Dźwinie a następnie po około 20 minutach jazdy przekracza granicę z Litwą w Turmoncie (Turmantas). Dalej trasa prowadzi przez malowniczy odcinek dawnej kolei warszawsko – petersburskiej, wśród pól, lasów i jezior północno – wschodniej Litwy.
Po dojechaniu do Wilna od razu udałem się do budynku dworca aby zostawić plecak w skrytce. Koszt przechowania to 4 Euro a „kluczem” przy wyjmowaniu bagażu jest kod na kartce, którą automat wydaje po uiszczeniu opłaty. Kolejne 3 godziny spędziłem na wileńskiej stacji i w jej okolicach fotografując pociągi i odpoczywając w cieniu. Po raz kolejny odwiedziłem także ekspozycję plenerową muzeum kolejnictwa (Geležinkelių muziejus). Od czasu mojej wizyty w 2016 roku w zasadzie nie uległa ona zmianie, choć część eksponatów przestawiono tymczasowo w inne miejsce z powodu odbywającej się na terenie muzeum imprezy plenerowej.
Wilno - Kowno
Z Wilna do Kowna kursuje kilkanaście par pociągów dzienne o kategoriach osobowy, pospieszny i ekspresowy. Wszystkie połączenia obsługiwane są piętrowymi pociągami elektrycznymi EJ575 „City Elephant”. Jak już wcześniej wspominałem moja podróż przypadła na okres, gdy (w ramach projektu „Rail Baltica”) budowano splot torów w tunelu w Kownie, w związku z czym ruch pociągów na odcinku Palemonas – Kowno był zawieszony. Wybrałem pociąg odjeżdżający o godzinie 15.35 gdyż jako jeden z niewielu miał zapewnione skomunikowanie z autobusem komunikacji zastępczej na stacji Palemonas. Mój pociąg odjechał z Wilna z około 50 minutowym opóźnieniem, jednak autobus poczekał i podwiózł mnie i pozostałych pasażerów pod dworzec kolejowy w Kownie.
Nie łatwym zadaniem okazało się dla mnie znalezienie zarezerwowanego hostelu „Summer”. Nie dysponowałem jeszcze i-phonem w związku z czym wszystkie adresy zapisywałem na kartce, a lokalizację na mapie starałem się zapamiętać. Tym razem jednak źle oceniłem odległości i dotarcie na miejsce okazało się dość trudne. Jakby tego było mało to recepcja hostelu mieści się dwie ulice dalej od właściwego miejsca noclegu. Do tego po dotarciu na miejsce w drzwiach wejściowych zablokował się klucz. Na szczęście po wielu próbach udało mi się go wyjąć z zamka.
Po całym upalnym dniu praktycznie bez posiłku (założyłem, że zjem go dopiero po przyjeździe do Kowna) i dźwiganiu plecaka poczułem zmęczenie podróżą. W głowie „włączyła się” chęć jak najszybszego powrotu do domu, zjedzenia dobrego obiadu i położenia się we własnym łóżku. Tego wieczora zrobiłem tylko zakupy w pobliskim sklepie, przespacerowałem się po placu Niezależności (Kauno Nepriklausomybės aikštė) i alei Wolności (Laisvės alėja) i poszedłem spać do mojego miejsca noclegowego. Kolejnego dnia czekała mnie podróż do domu.
