Pokazywanie postów oznaczonych etykietą DB Görlitz. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą DB Görlitz. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 1 marca 2015

Kolejowe "kółeczko": Niemcy, Czechy. Sierpień 2014. Część 4. Zgorzelec/Görlitz - Liberec - Turnov - Praga.

Zgorzelec/Görlitz – Zittau – Liberec – Turnov - Praga.

Odległość ze Zgorzelca do Pragi, jest mniej więcej taka sama jak do Wrocławia. Najlepsza opcja dojazdu to połączenie kolejowe z Görlitz przez Zittau, Liberec i Turnov. Do ostatniej z wymienionych miejscowości, położonej około 100 km od stolicy Czech, dojechać można jeszcze na „Euro-Nysie”. Dalej trzeba już kupić oddzielny bilet w kasie Kolei Czeskich. Podróż czterema pociągami zajmuje około 5 godzin i aby w miarę wcześnie dotrzeć do Pragi, musiałem wyruszyć ze Zgorzelca około godziny 11. Jeszcze przed wyjazdem wydrukowałem sobie rozkłady z wszystkimi połączeniami, choć w sumie nie było to bardzo potrzebne. Pociągi w Niemczech i Czechach kursują bardzo często i spóźnienie się na jeden z nich nie oznacza tragedii, gdyż za pół godziny, godzinę, najdalej dwie będzie następny. Skomunikowania i przesiadki również nie są żadnym problemem, tak więc można jeździć prawie „w ciemno”.

Po dojechaniu do Zittau zostało mi jeszcze około pół godziny czekania na przesiadkę do Liberca. Połączenie obsługiwane jest przez operatora kolejowego Trilex. Co ciekawe, pociąg, którym miałem jechać kursuje z Czech do Czech przez terytorium Niemiec i Polski. W pociągach oczywiście akceptowane są również bilety „Euro-Nysa”. Przejeżdżając przez około trzykilometrowy odcinek na terytorium Polski, pociąg zwalnia do około 30 km/h. Spowodowane jest to złym stanem technicznym torowiska. PKP PLK nie odczuwa potrzeby remontu szlaku, uznając widocznie, że jeśli kursują po nim pociągi tranzytowe, to nie leży to w interesie firmy i kraju. Film z przejazdu linią na odcinku Zittau - Hrádek nad Nisou, można zobaczyć tutaj. Do tej pory nie odbudowano także przystanku osobowego w miejscowości Porajów, przez którą przejeżdża pociąg. 

Po wjeździe na terytorium Czech, pociąg nagle przyspiesza, by po kilku minutach jazdy zatrzymać się na stacji Hradek nad Nisou. Po przejechaniu kilku lokalnych stacyjek, dotarłem w końcu do Liberca. Tutaj czekała mnie przesiadka na pociąg do Turnova, gdzie kończyła się ważność „Euro Nysy”. Stacja w Libercu ma układ „wyspowy”. Styl architektoniczny dworca jest typowy dla Austro-Węgier. Wewnątrz budynku mieści się restauracja, a na perony dostać można się przez wyłożone kafelkami tunele. Po wypiciu szybkiego piwa (na powitanie Czech), zająłem miejsce w pociągu, który złożony był z wagonu spalinowego („motoraka”) i jednego wagonu doczepnego. Po kolejnej około pół godzinie jazdy dotarłem do Turnova, gdzie czekała mnie ponad godzinna przerwa. Postanowiłem wykorzystać ją na zjedzenie obiadu złożonego ze smażonego sera z frytkami, w barze obok dworca.

Złożony z "motoraka" oraz wagonu bezprzedziałowego skład do Pragi, rozpoczynał bieg z toru przy peronie drugim. Na stacjach pośrednich był on oczywiście skomunikowany z innymi pociągami, co powodowało sporą rotacje pasażerów. Przez cały jednak czas w wagonie był komplet pasażerów. Do stolicy Czech przybyłem późnym popołudniem. Po kupieniu biletu na komunikacje miejską, wsiadłem w tramwaj nr. 3, który zawiózł mnie na miejsce noclegu w „Ubytowni Praha Koněvova” na osiedlu Chmelnice. Nocleg miałem zarezerwowany już wcześniej dzięki Magdzie z bloga I Can’t Believe it’s Vegan, która napisała mi wzór maila w języku czeskim (dzieki!!!:)) Sam obiekt to w zasadzie hotel robotniczy z dwuosobowymi pokojami, wspólnymi kuchniami i łazienkami. Wewnętrzny wystrój obiektu przypomina lata 80-te, co oczywiście nie jest w żadnym wypadku ujmą. Pokoje i łazienki są bardzo czyste a na każdym piętrze w korytarzu wyznaczone jest miejsce do palenia. Obsługa w recepcji to panie w wieku około 60 lat które raczej nie mówią po angielsku, jednak rozumieją gdy się mówi po polsku. W pokoju obok mieszkało dwóch robotników, z którymi czasami widywałem się w kuchni. Po zrobieniu zakupów w pobliskim „Albercie”, położyłem się spać, aby wypocząć przed zwiedzaniem miasta następnego dnia.

Fasada dworca kolejowego w Görlitz jeszcze raz.
Berliner Straße. Widok w kierunku centrum miasta.
Według planu miasta umieszczonego na dworcu w Görlitz, w Zgorzelcu wciąż jest ulica Feliksa Dzierżyńskiego :)
Pociąg spalinowy 612 604 przewoźnika Deutsche Bahn.
Pociąg spalinowy 642 543 linii RB60 przewoźnika Deutsche Bahn do Drezna.
Pierwszy pociąg na trasie do Pragi - linia OE65 do Zittau przewoźnika OEDG.
W pociągu serwowane są napoje, których listę można znaleźć w menu.
Ponowny przejazd przez Krzewinę Zgorzelecką.
Most przez Nysę Łużycką prowadzący do Ostritz. Kiedyś był tutaj posterunek straży granicznej i celników.
OE65 po przyjeździe do Zittau.
Dawny posterunek niemieckiej straży granicznej i celników na peronie stacji Zittau.
Prowadzony parowozem 99 749 pociąg Żytawskiej Kolei Wąskotorowej (Zittauer Schmalspurbahn) jak co dzień wyrusza w trasę.

Drugi pociąg na trasie do Pragi. Linia TL70 przewoźnika Trilex. Jednostka spalinowa VT23B.
Wnętrze.
Na trasach obsługiwanych przez Trilex, również znajdują się przystanki na żądanie.
Hrádek nad Nisou (Gródek nad Nysą). Czechy witają.
Po dojeździe do Liberca.
Często spotykane składy na lokalnych liniach w Czechach - "motorak" + wagony doczepne. Na zdjęciu wagon motorowy 843 008-4 z wagonami doczepnymi Btn.
"Motorak" 814 164-0 przewoźnika České dráhy na stacji Liberec.
Przejście podziemne na stacji Liberec.
Manewrowa lokomotywa spalinowa 743 002-8.
814 163-2.
Zimny Vratislavický Ležák na powitanie Czech.
Po wypiciu piwa czas na dalszą podróż. Trzeci pociąg w podróży do Pragi złozony jest z wagonu spalinowego 843 018-3 i wagonu doczepnego Btn.
Pociąg linii L3 relacji Liberec - Stará Paka.
Po dojeździe do stacji Turnov.
Wagon Btn.
Budynek dworca Turnov. Widok od strony ulicy U Nádraží.
Knajpa - bar samoobsługowy "Albion" przy ulicy U Nádraží - tuż obok dworca. Serwują tu m.in. smażony ser z frytkami.
742 217-3 na stacji Turnov.
Bilet Turnov - Praha hl.n.
Czwarty pociąg w podróży do Pragi R 1149 "Metoděj Vlach", złożony jest z wagonu motorowego 854 001 i wagonu doczepnego Bdtn.

Wnętrze wagonu Bdtn.
Budynek dworca Turnov z okna pociągu.
"Motoraki" 914 193-9 i 814 180-6 na stacji Turnov.

W następnej części Praga.

czwartek, 26 lutego 2015

Kolejowe "kółeczko": Niemcy, Czechy. Sierpień 2014. Część 3. Görlitz – Zittau i Żytawska Kolej Wąskotorowa.

Dzisiejszy wpis ze zdecydowaną przewagą zdjęć kolejowych.

Görlitz – Zittau i Żytawska Kolej Wąskotorowa.

Na pociąg z Görlitz do Zittau czekałem około 20 minut. Trasa na odcinku kilku kilometrów  wiedzie tranzytem przez terytorium Polski. Pociąg zatrzymuje się na stacji Krzewina Zgorzelecka celem obsługi położonego po niemieckiej stronie miejscowości Ostritz. Dojście przez Nysę Łużycką do położonej po polskiej stronie stacji umożliwia pieszy most. Do czasu przyłączenia Polski do strefy Schengen mieściło się tutaj normalne przejście graniczne. Pasażerowie z niemieckiej strony mogli jednak korzystać ze stacji w Krzewinie bez kontroli paszportowej, jako osoby podróżujące tranzytem. Obecnie do kursujących co pół godziny w obu kierunkach niemieckich pociągów mogą wsiadać również pasażerowie z Polski. Szkoda tylko, że ruch pasażerski po polskiej stronie został zlikwidowany, a linią D29-290 kursują jedynie pociągi towarowe. Z okien niemieckiego pociągu widać mijany po drodze zaniedbany dworzec w Bratkowie Zgorzeleckim. Stan torów również jest daleki od ideału – wraz z wjazdem na terytorium Polski odczuwa się podskakiwanie na złączach.

Po dotarciu do Zittau miałem 5 minut na przesiadkę na pociąg kolei wąskotorowej. Wydawałoby się, że to mało, jednak pociągi w Niemczech kursują z taka punktualnością, że czas ten jest w zupełności wystarczający. W tabeli rozkładu jazdy wąskotorówki zamieszczono adnotację z radą, aby pasażer nie szukał kasy, lecz od razu wsiadał do pociągu, gdyż bilet może nabyć u konduktora. Tak też uczyniłem, myśląc jednocześnie o tym jak duża przepaść cywilizacyjna dzieli kolej po obu stronach Odry i Nysy. Postanowiłem kupić bilet dzienny, tak aby móc przejechać całą trasę wąskotorówki.

Żytawska Kolej Wąskotorowa kursuje przez cały rok. Pociągi złożone są z lokomotywy parowej i wagonów, w niektórych godzinach kursuje również autobus szynowy. Odległość z Zittau do stacji Kurort Oybin wynosi 12 km, do Kurort Jonsdorf - 13 km. Linia rozgałęzia się na węzłowej stacji Bertsdorf. Na całej linii znajduje się 12 stacji, a czas przejazdu od punktu początkowego do końcowego wynosi ok. 50 min. Kolej jest niezwykle punktualna i dosłownie „chodzi jak zegarku” a kursujące w „takcie” pociągi są idealnie ze sobą skomunikowane. Obsługa doskonale wie na jakiej stacji, w którym obiegu musi zwodować parowóz. W miejsce orczykowych sprzęgów śrubowych, tabor wyposażony jest w automatyczne sprzęgi Scharfenberga. Tego typu zastosowanie sprawia, że obloty składu przez parowóz i jego łączenie przebiega bardzo sprawnie. Mój pociąg zestawiony był z wagonów 2 klasy, wagonu barowego oraz w pełni wyposażonego wagonu dla niepełnosprawnych. Cała linia SOEG była kilka lat temu gruntownie zmodernizowana, oczywiście z zachowaniem jej historycznego i zabytkowego charakteru. 

Po całym dniu jeżdżenia kolejką, przyszedł czas powrotu na nocleg do Zgorzelca. W planach miałem jeszcze spacer po Zittau i odwiedzenie klubu „Emil”, w którym mój zespół ONLY WAY OUT grał koncert w 2001 roku. Zmęczenie i dość późna pora spowodowały, że zrezygnowałem z tych zamiarów. Kolejnego dnia czekała mnie całodzienna podróż do Pragi.

Bilet "Euro Nysa".
Bahnhofstraße. Dworzec kolejowy Görlitz.

Bahnhofstraße. Plac przed dworcem.


Hala dworca w środku.
"Pragotron" nad tunelem dworcowym.
Tunel dworcowy.
Powszechne na niemieckich dworcach urządzenie - taśmociąg dla bagaży. Uruchamia się samoczynnie pod naciskiem toreb i walizek.
Perony dworca w Görlitz.
Widok w kierunku Drezna.

Spalinowy pociąg 642 916 przewoźnika ODEG, linii OE65, relacji Cottbus - Zittau.
Wnętrze.

Przystanek Görlitz-Weinhübel.

Przycisk "Stop". Na niektórych lokalnych liniach na terenie Niemiec i Czech funkcjonują przystanki "na żądanie". 
Krzyżowanie pociągów na stacji Hagenwerder.
Wjazd na teren Polski. Na prawo odgałęzia się linia D29-290 do Mikułowy. Po polskiej stronie jeżdżą obecnie tylko pociągi towarowe.
Przejazd w Krzewinie Zgorzeleckiej.
Stacja Krzewina Zgorzelecka i niespodzianka... :)
Po dojeździe do Zittau.

Żytawska Kolej Wąskotorowa (ZittauerSchmalspurbahn).

Bilet dzienny Żytawskiej Kolei Wąskotorowej.
Żytawska Kolej Wąskotorowa. Wnętrze wagonu klasy 2, typu 970.
Węzłowa stacja Bertsdorf. Prowadzony przez parowóz 99-749 pociąg na sąsiednim torze czeka na odjazd do stacji Kurort Jonsdorf.
Pociag do Kurort Jonsdorf. Mój pociąg jedzie do Kurort Oybin.
 Dworzec stacji Kurort Oybin.
Wnętrze budynku dworca służy obecnie jako ekspozycja.
Kasa również jest już od dawana nieczynna.
Dawna nastawnia mechaniczna.
Dawny magazyn.
Wagony gospodarcze.
Wagon gospodarczy i wagon teatralny.
...i wycofane z ruchu wagony - transportery.
 Wodowanie parowozu 99-787 na stacji Kurort Oybin.
Pusty skład czeka na zawodowany parowóz. Pociąg wraca do Zittau. Na końcu wagon 974-121, dla obsługi pociągu. Wyposażony jest on w agregat.
Wagon barowy 970-437.
Parowóz 99 787 manewruje po zawodowaniu...
...i podjeżdża pod skład.
Sprzęgi Scharfenberga umożliwiają szybkie łączenie i rozłączanie.
Pociąg gotowy do odjazdu. Odłączenie, wodowanie, manewry i przyłączenie do składu zajęło 12 minut.
Widok na stację z ulicy Fryderyka Engelsa (Friedrich-Engels-Straße).
Dojście do dworca od ulicy Engelsa.
 Góra Oybin. Na szczycie położony jest zamek.
Kurort Oybin. Hauptstraße, czyli ulica Główna.
Sklep z pamiątkami.
Przerwa na Freibergera za 2 Euro.
Do Kurort Oybin przyjeżdża kolejny pociąg.
Wagon do przewozu niepełnosprawnych 970 271...
...i jego wnętrze.
Wagon klasy 2. 970-234.
Wnętrze wagonu klasy 2.
Łączenie wagonów. Sprzęgi Scharfenberga.
Po manewrach parowóz 99 749 podjeżdża do składu.
Tej wody lepiej nie pić.
Silnik parowozu zbudowany został w Berlińskich Zakładach Maszynowych S.A. L. Schwartzkopfe w roku 1929.
Pociąg gotowy do odjazdu. Tym razem kończy on bieg w Bertsdorf, gdzie pasażerowie mogą się przesiąść w kolejny pociąg do Zittau.
Sprzęg Scharfenberga od strony tendra parowozu.
Podjazd do stacji węzłowej Bertsdorf.
Peron stacji Bertsdorf.
Budynek dworca.
Dawna poczekalnia.
Wodowanie parowozu 99 749 na stacji Bertsdorf.
Do Bertsdorf przybywa kolejny pociąg relacji Zittau - Kurort Oybin.
Pociąg do Kurort Oybin i mój pociąg do Kurort Jonsdorf odjeżdżają o tej samej porze. Idealne skomunikowanie umożliwia wygodną przesiadkę.
Nastawnia usytuowana jest na rozwidleniu linii.
W drodze do Kurort Jonsdorf.
Podjazd do stacji Kurort Jonsdorf.
Kurort Jonsdorf, budynek dworca.
Manewry parowozu...
...i łączenie ze składem.
Pociąg gotowy do odjazdu z powrotem do Bertsdorf.
Ponownie na stacji Bertsdorf. Parowóz 99 787 manewruje...
...i podczepia się do składu pociągu do Zittau.
Pociąg do Zittau gotowy do odjazdu.
W oczekiwaniu na kolejny pociąg, który przyjedzie za 2 godziny, postanowiłem wykonać trochę zdjęć stacji.
Hala techniczna.
Nastawnia.
Wodowanie parowozu 99 749.
Tor w kierunku Kurort Jonsdorf.
Po zawodowaniu parowóz podczepia się pod skład, który za chwilę odjedzie do Kurort Jonsdorf.
Wagon kryty GGw.
Wagon kryty GGwhEl.
Wagon przypisany do stacji Zittau.
Odstawione wagony pasażerskie serii 970. Wersja sprzed modernizacji.
Powrót do Zittau. Podjazd do stacji Olbersdorf Oberdorf.
Stacja Zittau Vorstadt.
Wagon do tłucznia.
Normalnotorowy wagon kryty "G"" na wagonie - transporterze wąskotorowym.
Budynek dworca.
Stacja Zittau Süd.
Budynek dworca.
Przystanek Zittau Hp.
Skrzyżowanie w jednym poziomie z linią normalnotorową do Liberca.
Jedna z nastawni stacji Zittau.
Wąskotorowa stacja Zittau.
Manewry parowozu 99 749.
Po oblocie składu parowóz wpycha go do szopy (lokomotywowni). Był to ostatni kurs pociągu tego dnia.
Pług wąskotorowy na stacji Zittau.
Wagon - węglarka "00". Nie za bardzo wiem czemu ma tak osobliwą konstrukcję.
Wagon kryty GGwhEl.
Wagon normalnotorowy - węglarka "Ocpu" na wagonie transporterze wąskotorowym.
Wagon normalnotorowy - platforma  "Ro" na wagonie transporterze wąskotorowym.
Wpychanie składu do szopy przez Plac 17 Czerwca (Platz des 17. Juni).
Widok dworca kolei wąskotorowej od strony Pl. 17 Czerwca (Platz des 17. Juni).
Widok dworca kolei normalnotorowej Zittau od strony Pl. 17 Czerwca (Platz des 17. Juni).
Opustoszałe wnętrze dworca.
Spalinowe składy 642, przewoźnika Deutsche Bahn kursują jako pociągi linii RB61 z Zittau do Drezna.
Budynek dworca od strony torów.
Widok w stronę Görlitz.
Po całym dniu jeżdżenia czas na kupioną w automacie przekąskę :)
Pociąg spalinowy 642 911 przewoźnika ODEG podjeżdża w peron. Na wyświetlaczu napisane, żeby nie wsiadać.
Wieczór w "Domu Turysty" w Zgorzelcu, przy radiu Liberec i słuchaniu czeskich przebojów. Następnego dnia podróż do Pragi.

W następnej części Zgorzelec/Görlitz - Liberec - Turnov - Praga.