Dla osób śledzących po kolei relację "Chorwacja, Bośnia i Hercegowina 2013", jest to kolejny post, podlinkowany na końcu poprzedniego i z linkiem do kolejnego. Dla osób które weszły tutaj po raz pierwszy, informacja powyżej.
Tak czy inaczej życzę wszystkim miłego oglądania :)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Split – Zagrzeb - Budapeszt - Warszawa
Perspektywa
wstania o 9 rano po nocnym balowaniu nie była zbyt zachęcająca ale nie było
wyboru – kwaterę mieliśmy tylko do 10.00. Po umyciu się i zjedzeniu śniadania
opuściliśmy nasze lokum, na które już czekali kolejni wczasowicze. Czekał nas cały
dzień „na powietrzu”, gdyż pociąg do Zagrzebia mieliśmy dopiero wieczorem. Zdecydowaliśmy się na spędzenie wolnego czasu na plaży. Z racji niezbyt dobrego samopoczucia po balowaniu poprzedniego dnia,
nie byłem w stanie wejść do wody. Próbowałem spać na betonowym molo, było to jednak
dość trudne ze względu na krzyki kąpiących się obok dzieci. Po całym dniu leżenia z
plecakami, gdy przychodzący plażowicze patrzyli na mnie, powiedzmy dziwnym
wzrokiem przyszedł czas wyruszyć na dworzec.
Nasz
pociąg podstawił się o czasie. Po wejściu do kuszetki okazało się, że nasz przedział
zamknięty jest na kłódkę a w środku jest magazyn pościeli. Na szczęście za
chwilę przyszedł konduktor i zaprowadził nas do sąsiedniego wagonu, gdzie
mieliśmy cały przedział. Już za chwilę jednak mieliśmy współtowarzyszki w
osobach czterech anglojęzycznych dziewczyn. Podróż przebiegła bez przygód i nad
ranem byliśmy w Zagrzebiu. Tym razem miasto powitało nas chłodem i deszczem. Po
kupieniu biletów na pociąg do Budapesztu poszliśmy szukać otwartego sklepu.
Znalezienie go było dość trudne, tym bardziej, że akurat była niedziela. Idąc w
deszczu przez puste ulice w końcu dotarliśmy do „Spara”, w którym robiliśmy zakupy już wcześniej. Do otwarcia sklepu pozostała jeszcze ponad godzina, którą
spędziliśmy w piekarni – kawiarni i pod wiatą na przystanku. Po zakupach, podczas których wydaliśmy ostatnie Kuny wróciliśmy na dworzec. Spacer w deszczu wydłużył się
nam, gdyż trochę zabłądziliśmy. Po powrocie okazało się, ze otwarty market jest
również na dworcu. Szczerze mówiąc zupełnie o nim zapomniałem a przecież wcześniej
kupowałem tam napój.
Podróż
do Budapesztu spędziliśmy w wagonie Kolei Słoweńskich. Tym razem nie było
miejscówek i każdy siadał tam, gdzie było wolne na zasadzie „kto pierwszy ten
lepszy”. Tak samo jak podczas jazdy w przeciwną stronę pociąg na terenie Węgier
zatrzymywał się dość często, jednak jak dla mnie tym razem podróż zdawała się
trwać o wiele krócej. Zawsze mam takie złudzenie, gdy jadę w kierunku domu.
Pochmurna pogoda sprawiła z resztą, że znaczną część podróży przespaliśmy. Po
dojechaniu do Budapesztu czekał nas skok z wagonu prosto na ziemię (pociąg był
za długi i nie mieścił się w peronie). Jakaś pani oferowała nam nocleg,
porozmawialiśmy tez przez chwilę z Węgrem, który jechał z nami w przedziale. Z
dworca Deli przejechaliśmy metrem na dworzec Keleti. W wagonie metra zagadała do nas po
polsku inna pani. Okazało się, ze jest z Katowic i będzie wracać tym samym
pociągiem co my. Przed odjazdem zrobiliśmy jeszcze zakupy w „Sparze” obok
dworca. Obkupieni pastami paprykowymi, czosnkowymi, hummusem, winami, piwami i
wszelakim dobrem (pani w kasie dziwnie patrzyła na nas, gdy dwa razy krążyliśmy
po sklepie i za każdym razem przynosiliśmy pełne kosze dobra wszelakiego;)) dowlekliśmy
się na dworzec. Po krótkim posiłku załadowaliśmy się do naszej kuszetki.
Węgierska konduktorka poinstruowała nas, ze należy się zamknąć w przedziale i
otwierać tylko gdy ona zapuka i poinformowała, ze w Bratysławie dosiądą się
jeszcze cztery osoby. Pociąg ruszył z ponad półgodzinnym opóźnieniem – czekaliśmy
na inny spóźniony pociąg. W Bratysławie do przedziału weszła jakaś pani pochodzenia chyba wietnamskiego z
trójką dzieci, która jechała do Warszawy.
Poranne
słońce obudziło mnie gdy jechaliśmy po CMK. Żal, że to już
koniec mieszał się z satysfakcją i radością z powodu pięknej, pełnej słońca i przygód,
choć jak dla mnie za krótkiej wyprawy. Grodzisk, Milanówek, Brwinów, Pruszków,
Piastów, Ursus, Włochy,, Zachodnia… Wysiadam. Macham na pożegnanie
węgierskiej konduktorce. Jeszcze kilka dni „żyłem”
wyjazdem, zanim powróciłem do rzeczywistości. Jak zawsze mam nadzieję jeszcze
powrócić do odwiedzonych miejsc.
Bilet kolejowy Split - Zagrzeb...
...i miejscówka w wagonie z miejscami do leżenia.
W drodze do Zagrzebia. Stacja Split Predgrade.
Bilet kolejowy Budapeszt - Warszawa. Wagon z miejscami do leżenia.
